صبحی دیگر...
تولید ملی ، حمایت از کار و سرمایه ایرانی

اتاق نیوز- در سالهای اخیر، همه ساله از طرف بالاترین مقام نظام با انتخاب یک عنوان، هدفی در جهت دستیابی به یک پارامتر اساسی تبیین و در پیام نوروزی ابلاغ می شود.  الگوی بهینه مصرف، کار مضاعف همت مضاعف و جهاد اقتصادی از عناوینی بود که در سه ساله اخیر انتخاب و عنوان گردید.

با نگاهی گذرا به وضعیت موجود شاخص های اقتصادی کشور اعم از بالایی میزان تورم، فزونی نرخ بیکاری، پایین بودن میزان رشد اقتصادی و توسعه، ناکارایی سیستم های اداری، پولی و بانکی، حجم پایین جذب سرمایه خارجی و روند نزولی سرمایه گذاری داخلی و پایین بودن      بهره وری و بالاخره کم رونق بودن فضای کسب و کار نشان می دهد که مسئولان و مخاطبان نتوانستند در دستیابی به اهداف اساسی تعیین شده بصورت مطلوب موفق شوند که پرداختن به دلایل آن موضوع بحث امروز اینجانب نمی باشد و خود فرصت و ضرورت کارشناسی و عارضه یابی دیگری را طلب می کند…. بی انصافی است که اگر نگوئیم در زمینه های زیادی همانند بهداشت، آموزش و پرورش بویژه در سطوح عالی، بالا بردن امید زندگی (از ۴۸ سال در ۱۳۵۵ به ۷۶ سال در سال ۱۳۸۹) و همچنین تولید علم (ایران در حال حاضر ۴/۱ تولید علم را در جهان داراست و از این نظر در رده بیستم جهان قرار دارد و ۱۰ برابر میانگین تولید علم در دنیا علم تولید می نماید) به رکوردهای مطلوبی دست یافته ایم. حال که در پیام نوروزی سال ۱۳۹۱ سه عنوان اساسی حمایت از تولید داخلی، کار و سرمایه ایرانی مورد عنایت قرار گرفته است لازم می دانم که به نمایندگی از طرف کمیسیون صنایع اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران ضمن ابراز قدرشناسی برای توجه به این سه موضوع اساسی پیشنهاداتی را برای ایجاد زمینه در جهت اجرایی نمودن این آرمان ملی و نقش آفرین و دستیابی به فضائی شایسته تر برای جامعه ایرانی و قرار گرفتن در جایگاه سزاوار در جوامع بین المللی ابراز نمایم:

۱٫ در تفویض مسئولیتها و انتخاب مدیران، بطور جد به اصول شایستگی (تجربه، تخصص و تعهد) توجه شده و سعی شود که مدیران هرمجموعه از میان پرسنل همان سازمان که به دنبال سالها همکاری در آن و شناخت کافی از نیازها و وظایف آن تشکیلات را دارند انتخاب شوند. تجربه نشان داده است که مدیران چندمنظوره حتی در تحقق یک منظور نیز موفق نبوده اند. در جذب مدیران از بخش خصوصی واقعی کشور در مقوله انتخابها غافل نگردیم.

۲٫ در تنظیم برنامه ها، تعیین و توزیع منابع طوری عمل شود که مصالح ملی بر منافع جناحی و منطقه ای ارجح دانسته شود. ضمناً موضوع برخورد با کوتاهی کنندگان در اجرای برنامه ها و ایجاد انحراف در هدایت منابع تخصیصی، جدی و بدون اغماض

عمل شود.

۳٫ در احیاء سازمان برنامه و بودجه یا با هر عنوان دیگری، به شکل سازمانی مستقل،

بی درنگ اقدام نمائیم. اصل اساسی جدا بودن ناظر و مجری در اقتصاد و برنامه های ما مدتیست مغفول مانده است.

۴٫ با قانون گریزان و نادیده گیرندگان قوانین و یا تفسیرکنندگان قوانین بر مبنای اهداف خاص برخوردی متناسب صورت پذیرد.

۵٫ بدون درنظر گرفتن منافع یکطرفه کارگر و یا مصالح غیرمنصفانه کارفرما و براساس نگاهی ملی و بدون نگرانی از بازتاب های اجتماعی و سیاسی در تدوین و یا بازنگری قانون کار فعلی همت نمائیم.

۶٫ ما فعالان بخش اقتصادی کشور بصورت تجمیعی دیدی سیاسی نداریم ولیکن متأسفانه از پارامترهای سیاسی تأثیر می پذیریم و به عبارتی تصمیمات دیپلماتیک بویژه نگاه سیاسی به مقوله اقتصاد به این بخش آسیب می رساند. انتظارمان اینست که با نگاهی منطقی و براساس منافع ملی و با درایت و دوراندیشی و برمبنای اصل برد-برد در کاهش تنش های بین المللی و رفع تحریم ها گام برداریم. تا نتیجتاً بتوانیم سهم استحقاقی خود را از اقتصاد جهانی و در شرایط برابر بگیریم.

۷٫ موضوع آزادسازی اقتصاد و پیاده نمودن سیستم عرضه و تقاضا را بدون نگرانی از پیآمدهای اجتماعی و سیاسی آن اجرایی نمائیم. بطورکلی گام تکمیلی را بعداز هدفمندی یارانه ها در طرح تحول اقتصادی با آزادسازی برداریم.

۸٫ منافذ ورودی غیررسمی کالا را بطور جدی مسدود و به برنامه مبارزه با عارضه مخرب قاچاق کالا حتی پرتوان تر از گذشته اهتمام ورزیم.

۹٫ موضوع حضور مهاجرین در بخشهای ساخت و ساز را بصورت قانونی و اصولی مدیریت نموده و نگاهی اقتصادی و غیرسیاسی به این مطلب داشته باشیم. (مشاهده جوانان بیکار از استانهای مختلف در صبحگاهان و در میادین و چهارراهها پدیده ناخوشایندیست که رو به تزاید می باشد و زیبنده این کشور با پتانسیلهای بالای آن در زمینه های مختلف نمی باشد.

۱۰٫ فضا را برای جذب فارغ التحصیلان و متخصصین بیش از پیش فراهم نموده تا از هدایت و حرکت فله ای آنها به ممالک دیگر جلوگیری گردد. بالا بودن میزان بیکاری در طبقه دارای مدارک بالای تحصیلی نگران کننده است.

۱۱٫ در ترویج فرهنگ کار و تولید و ارزشمندی کارآفرینی، سرمایه گذاری متناسب نمائیم. مادام که ارزش و احترام تلاشگران عرصه ساخت و ساز به یک باور عمومی تبدیل نشود عزم لازم برای دستیابی به اقتصادی پایا و پویا حاصل نمی گردد.

۱۲٫ اجرایی نمودن قانون بهبود مستمر فضای کسب و کار را یک تکلیف ملی فرض نموده، در پیاده نمودن آن از هیچ تلاشی کوتاهی ننمائیم.

۱۳٫ به دور از تنگ نظری نسبت به تأمین نقدینگی بخش خصوصی اقدام و در زمینه بهره تسهیلات تخصیصی به بنگاههای تولیدی تجدید نظر شود (با بهره ۲۵% و تورم ۲۰% نمیتوان کالای رقابتی و قابل جذب در بازار خارجی حتی داخلی تولید نمود).

۱۴٫ و بالاخره در تصمیم سازی ها و برنامه ریزیها از توان بخش خصوصی بیشتر بهره برداری شود. اینک که به دنبال سه دهه تلاش صدای این بخش توسط مسئولین شنیده می شود شاهد نزدیکی بیشتر این بخش به دولت محترم و مجلس محترم و تأثیر دیدگاههای آنها در خروجی های برنامه ای و قانونی باشیم.




[ سه شنبه 29 فروردین 1391  ] [ 06:34 ب.ظ ] [ محمد رضايي ] [ نظرات 0 ]

 نامگذاری سال ۱۳۹۱ بعنوان تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی از سوی رهبر معظم انقلاب نشان می‌دهد که موضوع اقتصاد همچنان در صدر مسائل مهم ملی قرار دارد با این توضیح که امسال قدری اختصاصی‌تر به اقتصاد نگاه می‌شود و تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی درصدر قرار دارد. در واقع سال ۹۱ ادامه‌‌ همان سال ۹۰ است که «جهاد اقتصادی» نامگذاری شد. عناوینی که رهبر معظم انقلاب در ابتدای هر سال برای سال جدید انتخاب می‌کنند بر گرفته از یکسری الزامات و شرایط است که این الزامات و شرایط بر اساس کارهای کار‌شناسی استخراج می‌شود و معظم‌له با اعلام نام سال جدید در واقع اولویتهای سال را تعیین می‌کنند. اما اینکه برای دومین سال پیاپی موضوعات اقتصادی درصدر قرار گرفته نشان از آن دارد که اقتصاد کشور در شرایط ویژه‌ای قرار دارد شرایطی که عامل خارجی، همان‌ها که ازبدو پیروزی انقلاب درصدد مهارپیام انقلاب اسلامی برای ملت‌های محروم بودند، در تلاش‌اند آن‌را به کشورتحمیل کنند تا بتوانند با اعمال یک «جنگ تحمیلی اقتصادی» سرعت رشد، پیشرفت و قدرت‌یابی ایران اسلامی را کند و کند‌تر کنند. در این راستا اتکا به خود یا همانگونه که رهبرمعظم انقلاب ترسیم فرموده‌اند، حمایت از تولید، کار و سرمایه ایرانی راهکار کلی مقابله با تحریمهای دشمن و در عین حال تنومند‌سازی اقتصاد کشور برای همیشه است.

اما سوال این است که الزامات تولید و حمایت از کار و سرمایه ایرانی که خود بهترین راهکار برای مقابله و مبارزه با فشارهای خارجی است، چیست؟

تولید ملی الزاماتی دارد که نخستین آن به اعتقاد درونی یکایک شهروندان و مسئولان به تواناییهای داخلی مربوط می‌شود. تواناییهایی که هرگاه فرصت ظهور و بروز پیدا کرده توانسته خود را نشان بدهد.

طی سه دهه اخیر ایران این توانمندی‌ها را در عرصه دفاع نظامی و تکنولوژی‌های پیچیده‌ای مانند علوم هسته‌ای، فضایی ونانوتکنولوژی نشان داده است و این عرصه‌ها دقیقا‌‌ همان عرصه‌هایی بوده که دشمن آن را بر ایران تحریم کرده بود. ولی همین تحریم‌ها به فرصتی برای توانمند سازی کشور تبدیل شد و اکنون کار به جایی رسیده است که ایران در این عرصه‌ها به مرحله خودکفایی و نقطه غیر قابل برگشت رسیده است. خیز دشمنان برای گسترش تحریم‌ها و کشاندن آن به عرصه‌های ملموس اقتصادی مانند نفت، امور مالی، تجارت خارجی و کشتیرانی اگر با تدابیری منطقی از سوی ایران مواجه شود می‌توانند همانند سایر عرصه‌هایی که ذکرشد به فرصت توانمندسازی کشور و رسیدن به استقلال بیشترمنجر شود.

باوردولتمردان و مسئولان به اینکه در عرصه داخلی فرصتهای زیادی برای تولید وجود دارد لیکن به دلیل «سیاست درهای باز واردات» طی چند سال اخیر این فرصت‌ها را دره‌مان مرحله بالقوه‌‌ رها ساخته، یکی از نکاتی است که اگر مورد توجه قرار گیرد می‌تواند گره گشا باشد. به‌‌ همان میزان توجه به فرهنگ سازی در سطح عموم مردم مبنی بر اینکه مصرف تولید داخل ولو اینکه در پاره‌ای موارد از مشابه خارجی هم کم کیفیت ترباشد اما در ‌‌نهایت به سود اقتصاد ملی است، می‌تواند زمینه تبدیل فرصتهای بالقوه تولید ملی را به فرصتهای بالفعل فراهم کند.

با این وجود به نظر می‌رسد که زمینه سازی برای تقویت تولید ملی از همه موارد بالا مهم‌تر باشد. به این معنا که دولتمردان با اعتقاد قلبی و واقعی به اینکه قدرت ملی در گرو تقویت اقتصاد ملی است و تقویت اقتصاد ملی هم جز در سایه حمایت از کار و سرمایه ایرانی فراهم نمی‌شود، برنامه‌ها و تصمیمات اقتصادی خود را در این چارچوب تنظیم کنند.

طی سالهای گذشته بار‌ها و بار‌ها از اینکه درهای کشور به روی واردات بی‌رویه باز گذاشته شده و چنین سیاستی می‌تواند به اقتصاد ملی صدمه وارد کند، هشدار داده شده بود لیکن دولت توجه کافی به این موضوع نداشت تا اینکه به تدریج قدری درهای واردات به کشور بسته‌تر از پیش شد. این در حالی است که با منطقی کردن واردات این امکان وجود داشته و دارد که اقتصاد کشور را در شرایط تعادل نگه‌داشت. در این بین البته هستند افراد سودجو و سودا‌گری که با واردات قاچاق درطول سالهای گذشته آسیب جدی به اقتصاد وارد ساخته‌اند و دوام و قوامشان گویای آن است که در تار و پود بخشی از قدرت تنیده شده‌اند و حامیان متنفذی دارند. رفع این معضل ملی به تقویت تولید ملی کمک شایانی خواهد کرد. با این حال ضروری است برای چالاک‌تر شدن و تسریع در تولید ملی به باز مهندسی و بهسازی نظام اداری و بورو کراتیک کشورنیز توجه شود تا ایجاد مشاغل جدید و تقویت تولید ملی در پیچ و خم ادارات معطل نماند. منطقی کردن تصمیمات و سیاستهای اقتصادی نیز رمز حمایت از تولید، سرمایه و کار ایرانی است که امید می‌رود با نامگذاری امسال به عنوان تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد و مسیر تصمیمات و برنامه‌های اقتصادی کشور در‌‌ همان راهی تنظیم شود که مقام معظم رهبری در پیام نوروزی ترسیم فرمودند.




[ پنج شنبه 24 فروردین 1391  ] [ 03:26 ب.ظ ] [ محمد رضايي ] [ نظرات 0 ]

 

دخالت دولت در تولید چه پیامدهایی دارد؟


شاید بتوان بهترین مقدمه را برای متن حاضر، بیان انواع و اقسام تهدیدهای دولت و آن گاه پرداختن به ضرورت تحدید دولت دانست. چرا که اگر زیان‌های بی­شمار مداخله‌ی بی‌­حد و حصر دولت در اقتصاد به صورت اعم و در امر «حمایت از تولید داخلی» به طور اخص نبود، دیگر دلیلی برای تحدید و مهار نمودن دولت وجود نداشت. قبل از هر چیز باید بر این نکته تأکید ورزید که فرض اصلی ما در سرتاسر این نوشتار، صدق نیت و اخلاص عمل در دولت‌مردان است و از این رو اگر مذمتی می­شود، نسبت به حضور نابجای دولت در برخی عرصه‌ها هم‌چون اقتصاد است و این مذمت نه بر اشخاص که بر مفهوم کلی دولت تعلق می‌گیرد و فارغ از دولت‌مردانی است که سکان امور را در دست گرفته‌اند.

در حقیقت با این بیان می‌خواهیم بر این نکته تأکید نماییم که موضوع آثار زیان بار برخی از مداخله‌های اقتصادی دولت، ارتباطی به تفکر سیاسی، اقتصادی و حتی اعتقادی و دینی دولت‌مردان ندارد. بنابراین استدلال کسانی که این آثار زیان بار را ناشی از شخصیت منفی و ناشایستگی برخی دولت‌مردان و صالح نبودن آنان می‌دانند و از این رو راه حل مشکلات را در به قدرت رسیدن افراد شایسته‌تر می‌دانند، رد نموده و تأکید می‌کنیم که اگرچه تردیدی در فواید، محاسن و ضرورت انتخاب صالح و بلکه اصلح نیست اما حتی اگر بهترین افراد و کارآمدترین و کار آزموده‌ترین آن‌ها هم بر مسند دولتی بنشیند که مالکیت خصوصی را به رسمیت نمی‌شناسد و حریم مردم را پاس نمی‌دارد و از سر دلسوزی و نوع­ دوستی به رقابت و گاه درگیری با بخش خصوصی و مردم می‌پردازد، در عمل به سوارکار خوش قلبی می­ماند که بر اسبی وحشی نشسته و در مزارع مردمان برای ایجاد رفاه و پیگیری و حل مشکلات آنان به این سو و آن سو می‌تازد و با هر تلاش خیر‌خواهانه، بخشی از محصول آن‌ها را لگدکوب نموده و مقداری از خاک حاصل‌خیز را از میان می‌برد و از این رو اگر در ضرورت «تحدید» دولت و لگام زدن بر آن سخن گفته می‌شود حتی بهترین دولت‌مردان با بهترین نیت‌ها را هم در بر می­گیرد، چه رسد به مواردی که سوارکار نیز نا بلد و یا اساساً خدای ناکرده، بدطینت باشد.

لازم است تا به تأکیدها و ظرایف کلام مقام معظم رهبری در پیام نوروزی معظم له و نامگذاری سال 1391 به عنوان

« سال تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی»  اشاره گردد که به عقیده‌ی راقم این سطور اهمیتی بیش‌تر از مطلع پیام و اصل شعار داشت و سرشار بود از الزام‌ها، تأکیدها و در حقیقت تفکیک امور و مسایل به هنگام ورود به عرصه‌ی حمایت از تولید داخلی به طوری که انسان گمان می‌برد که ایشان در همان لحظات ادای جملات، عمیقاً نگران تبعات سخنان خویش و برداشت‌های نادرستی بود که ممکن است از آن بیانات به عمل آید. هم از این رو بود که بخش زیادی از آن پیام اختصاص داشت به مشخص کردن نقش‌های اصلی و دقیقی که نهادهای مختلف می‌بایست در موضوع خطیر حمایت از تولید داخلی بر عهده بگیرند و بخش زیادی نیز به «نبایدها»ی حمایت از تولید داخلی اختصاص داشت و به بیان بهتر، تشریح اموری بود که دولت نباید برای حمایت از تولید داخلی انجام دهد. دلیل این امر نیز خطر افزایش حجم دولت و دولتی شدن بیش‌تر اقتصاد به بهانه‌ی حمایت از تولید داخلی می‌باشد.

بیانات مقام معظم رهبری را از منظر علوم راهبردی مورد واکاوی قرار می­دهیم. استراتژیست‌ها به هنگام تعیین مأموریت یک سازمان، یک نهاد و به طور خاص نهاد دولت، به شدت بر پرهیز از رخ دادن دو خطا یعنی «خطای غفلت» و «خطای مداخله»، تأکید دارند. بنا بر تعریف، «خطای مداخله» مربوط به حوزه­‌ها و حریم‌هایی است که به کلی یا تا حد زیادی توسط مردم و بخش خصوصی پوشش داده شده است و کیفیت ارایه‌ی خدمات و محصولات نیز در آن‌ها در سطح بالقوه مطلوبی قرار دارد و از این رو نه تنها نیازی به حضور و مداخله‌ی دولت نیست (چون در بهترین حالت می­تواند در حد همان کیفیت یا کمیت، محصول و خدمات تولید کند) بلکه این مداخله در بسیاری موارد تبعات زیان‌باری دارد که از بدترین آن‌ها می‌توان به ورشکستگی و بیرون راندن بخش خصوصی از عرصه‌ی تولید اشاره کرد.

 متأسفانه این حالت که در حقیقت کاملاً در جهت عکس حمایت از تولید داخلی قرار دارد را در طول دهه‌های گذشته بارها شاهد بوده­ایم و بدتر از همه آن که این کار تقریباً در تمامی موارد با نیت و شعار حمایت از مردم و مصرف­ کنندگان انجام شده است. حال آن که هم صاحبان صنایع خصوصی و هم کارگران شاغل در این صنایع و هم صنایع وابسته به آن‌ها، همه و همه در شمار همین مردم قرار دارند و ورشکستگی و تعطیلی آن‌ها نتیجه‌ای جز بیکاری خیل کثیری از مردم و از دست دادن قدرت خرید آن‌ها و تسری رکود به سایر بخش‌ها را در پی ندارد.

در حالت دیگر با «خطای غفلت» مواجه‌ هستیم که مواردی را شامل می­شود که دولت از فعالیت در حوزه‌ها و تولید محصولات و خدماتی که هیچ نهادی متولی ارایه‌ی آن‌ها نیست و اتفاقاً مورد نیاز مبرم مردم و صنایع خصوصی می‌باشد، سر باز بزند و شانه خالی کند. به عنوان مثال در طول دهه‌های گذشته شاهد این موضوع بوده‌ایم که بسیاری از محصولات با کیفیت کشاورزی که به مراتب از نمونه‌ی مشابه خارجی کیفیت بالاتری داشته‌اند تنها به دلیل فقدان زیرساخت‌های حمل و نقل سریع برای رساندن به شهرهای دارای فرودگاه بین‌المللی و نیز صدور سریع به بازارهای هدف، از حضور در بازارهای خارجی و حتی داخلی بازمانده‌اند و در نهایت به دلیل افت کیفیت به عنوان محصول دست چندم راهی بازار شده‌اند.

ممکن است که مباحث نظری یاد شده بدیهی به نظر برسد اما حقیقت امر این است که تعیین مرزهای مداخله‌ی دولت کاری بس دشوار است و تا کنون درگیری‌های نظری و عملی فراوانی را در کشورهای مختلف با خود به همراه داشته است. جهان در برخی از دوره‌های خود شاهد دولت‌های به اصطلاح «حداقلی» بوده است که برای خود وظیفه‌ای جز حفظ امنیت و آزادی اقتصادی و نیز تعیین مناصب قضایی را قایل نبودند و در برخی دوره‌ها نیز دولت‌هایی را تجربه کرده است که دخالت را به تمام شؤون زندگی شهروندان گسترش داده و حتی مالکیت خصوصی را ملغی نمودند و برنامه‌ریزی در همه‌ی امور را به شکل متمرکز در حیطه‌ی اختیارات دولت می‌دانستند. هر چند که هیچ یک از این دو شکل افراطی امروزه در میان مکاتب و نحله‌های مختلف عقیدتی طرفداری ندارد اما درس آموخته‌های فراوانی برای بشر به همراه داشته است. به طوری که امروزه عموم متفکران و استراتژیست‌ها بر این عقیده‌اند که نه می‌توان دولت را به کلی حذف نمود و نه صحیح است که تدبیر تمام امور و تقدیر تمامی مقدرات را به دست دولت سپرد.

آن چه امروزه مورد قبول اکثر اقتصاددانان است، توجه و تمرکز بر «نهادها» به عنوان ابزار و بلکه محمل و حتی هدف اصلی توسعه‌ی اقتصادی است. در این نگرش، دولت تنها یکی از نهادهای جامعه است و هر چند نقش‌های مهمی برای آن در نظر می‌گیرند اما لزوماً مهم‌ترین نهادها قلمداد نمی‌شود. در واقع در این رویکرد، دولت نهادی توسعه‌خواه و تکمیل کننده است که برخی از امور را به طور اختصاصی باید به انجام رساند و در سایر امور نیز نقش پشتیبان را به عهده دارد. به عنوان مثال تأمین کالاهایی که به هر دلیل بخش خصوصی توان و یا انگیزه‌ی تولید آن‌ها را ندارد، بر عهده‌ی دولت است. در کنار این امر دولت موظف است تا هرگونه کمک لازم برای نخست تقویت بخش خصوصی و توانمند سازی آن و دوم ایجاد انگیزه به شکل‌های مختلف برای این بخش را به انجام برساند. این همان موضوعی است که در کلام رهبر انقلاب از آن با نام پشتیبانی از بخش خصوصی و تأمین زیرساخت‌ها نام برده شد.

در واقع خط قرمز حضور دولت، وجود بخش خصوصی توانمند و کارآمد است؛ یعنی هر جا چنین شرایطی موجود بود دیگر نیازی به دخالت دولت به عنوان تولید کننده نیست. چنان‌چه دولت بتواند درک درستی از مفهوم «پشتیبانی» پیدا کند، می‌تواند تصور صحیحی از وظیفه‌ی خود به دست آورد. در چنین شرایطی همان‌طور که در کلام رهبر انقلاب نیز منعکس گردید، نقش اصلی با بخش خصوصی، صنعتگران و کشاورزان است و خلاقیت، انگیزه، علم و هنرمندی آنان است که ضامن و شرط لازم برای تولید است. اما حتی با وجود چنین بخش خصوصی توانمندی این امکان وجود دارد که به دلیل محیط نامناسب اقتصادی و فضای ضعیف کسب و کار، این تولید بالقوه، بالفعل نگردد و از این رو حمایت قوی دولت در قالب تأمین زیرساخت‌ها تضمین کننده‌ی تحقق این تولید خواهد بود و در نهایت وجود ضلع سوم این مثلث یعنی مردم خریدار کالای داخلی است که شرط کافی و تضمین کننده‌ی خرید آن محصولات تولید شده خواهد بود.




[ یک شنبه 20 فروردین 1391  ] [ 07:37 ب.ظ ] [ محمد رضايي ] [ نظرات 0 ]

چگونه می‌توان مصرف کالاهای داخلی را به فرهنگ تبدیل کرد؟

پریسا جلالی*

حفظ فرهنگ اصیل ایرانی، عمقی شدن نگاه مسؤولان به مقوله‌ی خطر نامریی هجمه‌ی فرهنگی همچنین توجه به صدمات اقتصادی و تجاری که توسط ورود کالاهای خارجی به کشور تحمیل می شود نیازمند توجه و بازبینی است.

 بررسی اندیشه‌های راهبردی رهبران بزرگ، یکی از ارزشمندترین فرصت‌هایی است که برای شناخت مسیر و حرکت یک جامعه باید به درستی صورت پذیرد. بسط و روشن کردن ابعاد این اندیشه‌ها، استخراج الگوها از دل بیانات و طراحی راهکارهایی به عنوان دستورالعمل های اجرایی این الگوها، همگی از نتایج شناخت درست اندیشه‌های راهبردی رهبران بزرگ است.

هم‌‌زمان با تحویل سال نو یکی از مباحث مهم و مبتلا به جامعه در یک چارچوب کلی و هدفمند از زبان رهبر معظم انقلاب اسلامی طرح شد که می‌بایست آن را در یک مسیر و مکمل توسعه‌ی اقتصادی و دستیابی به اهداف چشم انداز قلمداد کرد. محور پیام نوروزی امسال ایشان "تولید داخلی" با همراهی دو محور ملت و دولت است که با شعار حمایت از کار و سرمایه‏ی ایرانی بر اساس یک برنامه ریزی درست، عامل پیشبرد این هدف تعیین و سهم و نقش مردم یعنی مصرف تولیدات داخلی مهم تر و پر رنگ تر ترسیم شد.

 مسأله‏ی فرهنگ‌سازی در این زمینه امری خطیر است که مطالعه و بررسی دقیق جوانب آن، همکاری و همیاری جمعی مردم، دولت، تولیدکنندگان و طراحان و برنامه‌ریزان را طلب می‏کند و باید به خاطر داشت که فرهنگ‌سازی در مورد موضوعی خاص در میان آحاد جامعه کاری است موجد تلاش بسیار زیاد و خستگی ناپذیر و نباید انتظار داشت که چنین امری به سرعت اتفاق بیافتد، بلکه تمام تلاش باید مصروف این باشد که نوع چینش پایه‌های این فرهنگ سازی درست و دقیق صورت بگیرد تا در درازمدت جامعه از نتایج آن بهره مند شود.

 تبدیل مصرف تولیدات داخلی در میان مردم به یک عادت، فرهنگ و در مرتبه‌ی بالاتر یک فریضه، امری بسیار مبارک است که در این مجال سعی می‏کنیم به ابعاد و زمینه‌های فرهنگ سازی و ابزارهای آن اشاره کنیم. به نظر می‌رسد مهم‏ترین و حساس‏ترین پل ارتباطی میان مردم و برنامه ریزیان این امر، رسانه است. در دنیایی که مردم وابستگی انکارناپذیری به رسانه‌ها و آموخته ها و دانسته‌هایشان از طریق رسانه‌ها دارند همچنین به خاطر انتظاری که از رسانه‌ها، به خصوص از رسانه ملی می‌رود و با توجه به فرمایش امام (ره) که تلویزیون را دانشگاهی عمومی می‌دانستند، رسانه در تبدیل کردن مصرف داخلی به یک عادت و فرهنگ برای مردم می‏تواند نقشی اصولی و هدفمندی ایفا کند.

 رسانه‏ها در زندگی روزمره مردم نقش اساسی در بازنمایی مفاهیم و اندیشه‌های مختلف دارند و تا حدود زیادی قادرند اندیشه‌های بسیاری را در اذهان پرورش دهند. توجه رسانه‌های جمعی به موضوعات معین موجب می‏شود که اهمیت آن موضوعات از نظر مردم افزایش یابد. این امری است که رسانه را در مورد بسیج عمومی مردم درباره موضوعات مختلف قابل استفاده می‏کند. بنابراین وظایف زیادی را می‏توان در باب فرهنگ سازی برای مصرف تولیدات داخلی متوجه رسانه البته همراه با اقدامات و برنامه‌ریزی‏های دولت و در نهایت مردم دانست. وظایفی که این سه باید با همکاری متقابل در عملی شدن اهداف و همکاری با نهادهای برنامه ریز پیش گام باشند.

 - مهندسی فرهنگی مصرف

 زمانی می‌توانیم به توسعه پایدار برسیم که روند تولید و مصرف در کشورمان را به بهترین شکل ممکن هدایت، نظارت و مدیریت کنیم. در مهندسی فرهنگی باید این مسأله را به درستی تشریح و تبیین کنیم که جامعه درعین حالی که باید در رفاه باشد، در همان حال تفکر و نگرش تولیدی هم داشته باشد .و در عین ورود کالایی که در داخل تولید نمی‌شود صادرات را هم باید تنظیم کرد و از ورود کالای مشابه به کشور اجتناب ورزید. داد و ستد نیازمند مدیریت است اگرچه باید اعتراف کرد که در بخش واردات کالا به کشورمان از مدیریت و نظارت قوی و خوبی برخوردار نیستیم.

 - بسیج عمومی مصرف داخل

 بسیج عمومی مردم برای تشویق به مصرف کالاهای داخلی یکی از این وظایف است. به نوعی برای پررنگ کردن توجهات به این مسأله باید وجدان عمومی جامعه را به آن حساس کرد. علاوه بر این باید مخاطبان رسانه‌ها را که بسیاری از مردم هم‌زمان در هر دو جایگاه تولیدکننده و مصرف کننده قرار دارند را تشویق به ایجاد موجی از مطالبه کیفیت در کالاهای داخلی نمود تا به این ترتیب با بالا رفتن مصرف تولیدات داخلی ایراد بی کیفیتی هم به آن وارد نباشد.

 - آگاهی بخشی نسبت به مصرف

 وظایفی چون آگاهی بخشی و هوشیار کردن ذهن مردم نسبت به ظرایف و دقایقی که درباره مصرف تولیدات داخلی وجود دارد بعد دیگر ماجرا است. باید ابعاد و جوانب این موضوع به دور از شعارزدگی و توجه اغراق آمیز، آهسته ولی پیوسته، مورد توجه و مداقه قرار گرفته و در رسانه‌های مختلف به فراخور حال و زبان مخاطبان گوناگون و سطوح مختلف مورد بررسی قرار گیرد. در کل مصرف‌کننده داخلی می‌بایست نسبت به مصرف فرهنگ صحیحی کسب کند و به دور از تجمل‌گرایی در مرحله‌ی بعدی قادر به درک اهمیت مصرف کالای تولید داخل باشد.

 - تعمیق نگاه قرآنی دوری از اسراف

 معیار قرار دادن نگاه قرآنی و دینی در تمام مراحل تولید تا مصرف، دورکردن مردم از اسراف و تبیین مفهوم برکت، یکی از وظایف بارز در این زمینه می‌باشد که نهادهای دست اندر کار باید همزمان روی آن کار کنند. ایجاد یک الگوی کاملا بومی و دینی اقتصادی که وابستگی‌های ما را به اقتصاد بیرونی تا حد زیادی کاهش دهد و به جامعه کمک کند تا عین ارتباط با بیرون در مورد نیاز‌های اساسی خویش کاملا متکی به خود باشد، ضروری است. رسانه‌ها شاید در طراحی این الگو نقش چندانی نداشته باشند اما در انتقال درست آن و آگاهی بخشی به مردم در این زمینه نقشی اساسی خواهند داشت. شایسته است توجه مردم به ارزش کار و تولید در دین جلب و ارزشمندی کالایی که با توجه به این ارزش‏ها و مفاهیم تولید شده است برای آن‌ها روشن شود.

 - عدم تبلیغ کالای خارجی

 به نظر می‌رسد که باید بر تبلیغات کالاهای خارجی که بی هیچ مانعی این روزها در انواع رسانه‌ها به چشم می‌خورد نظارت جدی صورت بگیرد. علاوه بر این باید نگاه مخاطب ایرانی چه تولید کننده و چه مصرف کننده، به این که اگر کالای تولید داخل ما تحت نظارت فلان شرکت خارجی باشد کیفیت بهتری دارد نیز تغییر یابد. رواج چنینی تبلیغاتی در عرصه رسانه‌ها با فرمایش مقام معظم رهبری مبنی بر فرهنگ و فریضه شدن مصرف تولیدات داخلی کاملا مغایرت دارد و اعتماد مخاطب را به کیفیت تولیدات داخلی خدشه دار خواهد کرد.

 تبلیغ برتری کالای خارجی امری ریشه دار در میان مردم است که از دوره گذشته ریشه می‌گیرد. باید اذهان را نسبت به فاصله این تبلیغات تا واقعیت هوشیار کرد. بالا بردن کیفیت تولیدات داخلی و داشتن تنوع و ضمانت عملی در کالاها همه از مواردی است که از رغبت مردم به کالاهای خارجی خواهد کاست.

- بازتعریف سبک زندگی ایرانی

 یکی از مواردی این روزها در زندگی ایرانی‌ها به چشم می‌خورد تجمل گرایی و روی آوردن به مصرف گرایی است. در حالی که چنین امری با مسیر حرکت کنونی جامعه کاملا مغایرت دارد. باید به دور از شعار زدگی، آثار و نتایج منفی تجمل‌گرایی و زیاده‌خواهی ها آشکار شود. یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های رسانه هایی چون سینما و تلویزیون در غرب تولید و تعریف سبک زندگی برای مخاطبان متفاوت است. می‌توان بر اساس معیار غنی اسلامی و میهنی خود سبک زندگی مختص خودمان را طراحی کنیم که اساسی ترین ویژگی آن تولید و مصرف داخلی با تکیه بر کلیدها و محورهایی چون دوری از اسراف و معیار قرار دادن نگاه قرآنی و دینی باشد. بدون شک رسانه در ساخته شدن چنین سبک زندگی نقشی اساسی خواهد داشت.

 - جدی گرفتن مقوله جنگ نرم

 اجناس خارجی با ورود به بازار داخل زمینه فرهنگی نامریی همراه خود به ارمغان می‏آورند که فرهنگ غنی و اسلامی ما را مورد تهاجم قرار می‏دهند تا فرهنگ غرب را جایگزین کنند؛ همان امری که بدون لشکرکشی و صرف هزینه‌های بسیار توسط دول استعماری و آمریکایی وارد کشور می‏شود. حفظ فرهنگ اصیل ایرانی، عمقی شدن نگاه مسؤولان به مقوله خطر نامریی هجمه فرهنگی همچنین توجه به صدمات اقتصادی و تجاری که توسط ورود کالاهای خارجی به کشور تحمیل می‌شود امر مهمی است که باید در این خصوص دقت کرد. البته دولت و مجلس طی سال‌های اخیر نشان داده‌اند اهتمام ویژه‌ای در این خصوص دارند و مسؤولان فرهنگی دغدغه‌ی آن را دارند که به اصلاح وضع بپردازند اما این کافی نیست.

 - تحقق شعار ما می‌توانیم

 دست‌یابی به خودکفایی و استقلال درصورتی محقق خواهد شد که همه‌ی ابزارهای استقلال در کنار یکدیگر فراهم شود. "ما می‌توانیم" از شعارهای اصولی و واقعیتی است که طی سال‌های اخیر و در دولت نهم مطرح شد که می‌بایست بر اساس آن نیازهای خودمان توسط تولیدات داخلی تامین شود. ایران به عنوان کشور مصرف کننده عظیم مواد خوراکی و ابزار و وسایل از سوی برخی کشورها هدف گرفته شده و همین مسأله عزم و توجه ویژه دولت‌مردان را می‌طلبد. نوع نیازهای داخل باید سنجیده شود و باید با شناخت کافی به سمت تولید گام برداشت. البته تولیدکنندگان داخلی هم باید با کیفیت بهتر اجناس ارزان‌تری را عرضه کنند که این اهداف جز با تحقق شعار ما می‏توانیم میسر نخواهد شد.

 - نظارت بر قوانین قدیمی

 برای نظارت بیشتر باید در درجه‌ی نخست آموزش را تقویت کرد و در عین حال به معرفی قوانین و مقررات در مواجهه با بی‌قانونی و هنجارشکنی پرداخت. وجود برخی قوانین قدیمی و دست و پاگیر از جمله قانون مبارزه با کالای قاچاق و فقدان ملزومات اجرای قانون و ضمانت اجرایی ناکافی خود عامل بی انگیزگی در تولید و مصرف است. نازل بودن جریمه‌ها نیز موجب تخلف می‌شود حتی در برخی قوانین شاهدیم افراد با پرداخت جریمه به آسانی می‌توانند تخلفاتی داشته باشند؛ از جمله تخلف از مقررات شهرسازی. بنا‌بر‌این در صورتی که قوانین مورد نقد و بررسی قرار نگیرند و در قانون‌گذاری افراط و تفریط شود بی‌قانونی هم به وجود می‌آید. امر مهم این است که برای موفقیت در چنین مسایلی اولا نیاز به زمان زیاد و دوم برنامه‌ریزی دقیق و باثبات بر اساس مفاهیم محکم و استوار داریم؛ که امید است نام‌گذاری امسال و شعار تولید ملی حمایت از کار و سرمایه ایرانی نقطه‌ی آغاز و عزیمت خوبی برای این امر مهم باشد.



[ یک شنبه 20 فروردین 1391  ] [ 07:32 ب.ظ ] [ محمد رضايي ] [ نظرات 0 ]

 آغاز سال 1391 نیز بار دیگر با پیام و رهنمودی راهگشا از سوی رهبر معظم انقلاب همراه شد. «تولید ملى، حمایت از کار و سرمایه‌ى ایرانى» شعاری است که حضرت آیت الله خامنه ای با بیان آن، دورنمای فعالیتهای اقتصادی اجتماعی و فرهنگی یکا‌یک افراد جامعه را بر‌ای سال جاری و آینده کشور، مشخص فرمودند.

 «تولید ملى، حمایت از کار و سرمایه‌‌ی ایرانى» اگرچه شعاری به ظاهر اقتصادی است، اما بنا به تاکید رهبر فرزانه انقلاب بخش عظیم حمایت از تولید ملی و کار و سرمایه ایرانی به مردم باز می‌گردد و نقش افراد جامعه در این حمایت نه تنها کمرنگ‌تر از دولت و حلقه‌های اصلی اقتصاد تولید یعنی کارگران و سرمایه‌گذاران نیست، بلکه این نقش بسیار اساسی و با اهمیت است، چراکه کم اقبالی افراد جامعه نسبت به تولیدات داخلی ریشه‌ای فرهنگی دارد و این موضوع چرخش چرخ‌های کار و صنعت را با چالش جدی مواجه ساخته و به وابستگی، عقب‌ماندگی و در نهایت رکورد اقتصادی اجتماعی منجر خواهد شد.

 از همین روست که حضرت آیت‌الله خامنه‏‌ای، سهم مردم  را در تحقق شعار« تولید ملى، حمایت از کار و سرمایه‌ى ایرانى» مهم‌ترین سهم یعنی مصرف تولیدات داخلى عنوان کردند؛1 «عمده، مردمند. شما باید کالاى ایرانى بخواهید. این افتخار نیست؛ این تفاخر غلطى‌ست که ما مارک‌هاى خارجى را در پوشاکمان، در وسائل منزلمان، در مبلمانمان، در امور روزمره‌‌مان، در خوراکى‌‌هایمان ترجیح بدهیم به مارک‌هاى داخلى؛ در حالى که تولید داخلى در خیلى از موارد بسیار بهتر است». بنا به تاکید ایشان ما باید عادت کنیم، براى خودمان فرهنگ کنیم، بر خودمان فریضه بدانیم که مشابه داخلى کالاها را مصرف کنیم و از مصرف تولیدات خارجى به جد پرهیز کنیم؛ چه در زمینه‌هاى مصارف روزمرّه و چه در زمینه‌‌هاى عمده‌تر و مهم‏تر.


ادامه مطلب

[ یک شنبه 20 فروردین 1391  ] [ 07:28 ب.ظ ] [ محمد رضايي ] [ نظرات 0 ]

اين بيانات در دو سال اخير و در پي شهادت دانشمندان شهيد آقايان علي محمدي، شهرياري، رضايي نژاد و احمدي روشن بيان شده است:
دست جنايتكاري كه اين ضايعه [شهادت استاد دانشمند مرحوم آقاي دكتر مسعود علي محمدي] را آفريد، انگيزه ي دشمنان جمهوري اسلامي را كه ضربه زدن به حركت و جهاد علمي كشور است، افشاء و برملا كرد. بيگمان همت دانشمندان و استادان و دانش پژوهان كشور، به رغم دشمن، اين انگيزه ي خباثت آلود را ناكام خواهد گذاشت.1


ادامه مطلب

[ یک شنبه 20 فروردین 1391  ] [ 07:18 ب.ظ ] [ محمد رضايي ] [ نظرات 0 ]

به نقل از پایگاه اطلاع رسانی مقام معظم رهبری : رهبر معظم انقلاب اسلامی در اولین روز از بهار پرطراوت و زیبای ۱۳۹۱، عصر روزسه شنبه در اجتماع عظیم زائران و مجاوران حضرت ثامن الحجج علی بن موسی الرضا (ع) ضمن تبیین موفقیتهای گوناگون ملت ایران در سال نود در مقابل رجزخوانی های سیاسی، اقتصادی، نظامی و امنیتی دشمن، حراست غیرتمندانه از منابع نفتی ایران را علت خصومت زورگویان جهانی با نظام اسلامی خواندند و تأکید کردند: جمهوری اسلامی مانند شیر از حقوق ملت ایران دفاع می کند.


ادامه مطلب

[ شنبه 5 فروردین 1391  ] [ 11:54 ب.ظ ] [ محمد رضايي ] [ نظرات 0 ]

سال 90 با فراز و فرود های شدید اقتصادی در اجرای طرح هدفمندی یارانه ها، رشد و شکوفایی بورس کشور، تحریم های سخت اقتصادی، تورم های ماهیانه، نبود ثبات در قیمت ارز و سکه و... گذشت و مردم با اخبار اقتصادی فراوانی در این سال روبرو شدند. اما سوال از موفقیت بر انجام دستور آقا یعنی «جهاد اقتصادی» باقی است

نچه که از فرمان بر جهاد اقتصادی برمی آید، تلاش حداکثری بر شکوفایی اقتصادی است که شاخص های رشد سرانه تولید ناخالص، رشد شاخص بورس، گردش مالی در سراسر نقاط کشور، فعال شدن بخش های خصوصی و تعاونی، اشتغال حداکثری نیروی انسانی و افزایش رفاه عمومی است که می تواند نمرات همه مردم و بخصوص مسئولین در موفقیت باشد.

سال جدید بعد از تاکید های متعدد حضرت آقا در دیدار تولیدگران، کارگران و فعالان اقتصادی بر استفاده مردم از تولید داخل در کالاهای مشابه، سال کارآفرینی و حمایت از تولید داخلی نام گرفت تا هم اکنون نقش مردم در جهاد اقتصادی بیش از پیش روشن شود.

اولین نکته ای که از طرف مردم در استفاده از تولید داخل مطرح می شود، کیفیت کالاهای داخلی است که معمولا کمتر از مشابه خارجی است. هر چند تاکید همه مسئولین بر ارتقاي کیفیت است اما متاسفانه هنوز در برخی کالاهای خصوصا عمده و فراگیر همچون خودرو و وسائل خانه کیفیت پایین آن سبب دلخوری مصرف کننده می شود. این درحالی است که مصرف تولید داخل سبب گردش مالی فراوان داخلی، اشتغال زایی، ارتقاي شاخص‌های بورس و در نتیجه شکوفایی اقتصادی می شود.

بنابراین در سال حاضر تولید کنندگان به حمایت مسئولین و مردم به‌صورت دو جانبه احتیاج بیشتری دارند، خصوصا با توجه به اجراي قانن هدفمندی یارانه ها و اصلاح قیمت های انرژی، اگر مردم از تولید داخل استفاده نکنند، درآمدها با هزینه ها تناسب نیافته و به طور حتم تولید با شکست مواجه می شود. البته یکی از دلایلی که معمولا برای عدم کیفیت مناسب تولید داخل اشاره می شود، رقابتی نبودن عرصه تولید در بازار های جهانی است.

باید توجه داشت که وقتی می توان به عرصه رقابت وارد شد که شرایط برابری وجود داشته باشد. به عبارت دیگر، از دشواری های اولیه فرآیند تولید گذر شده باشد، درآمدها با هزینه ها تناسب داشته باشد، نیروی انسانی مناسب در اختیار باشد و دیگر موارد که سبب وجود یک رقابت برابر با تولید کننده های جهانی خواهد شد. هرچند می توان بین تولید کنندگان داخلی به عرصه رقابت دامن زد.

با این وصف می توان به سیاست های زیر جهت رشد فرآیند تولید داخل توجه کرد:

1. وضعیت سنجی شرایط اقتصادی در زمان های کوتاه و بلند (سه ماهه، یکساله، پنج ساله و...):

قوت های داخلی (مانند استعدادهای سرشار نیروی انسانی، نیروی انسانی جوان، وجود منابع طبیعی)، ضعف های داخلی (کشمکش های سیاست اقتصادی، اختلاف های بین قوه ها، عدم هماهنگی بین دستگاه های اجرایی)، تهدیدهای خارجی (تحریم های اقتصادی و تهدیدهای جنگی)، فرصت های خارجی (کشورهای همسایه که آماده مصرف تولیدات و خدمات داخلی)

2. کنترل مبادی واردات کالاهای مشابه کالای تولید داخل در صورت پاسخ گویی به نیاز داخلی با افزایش گمرکات، و حتی قطع واردات موارد خاص

3. تسهیل ورود سرمایه داران خصوصا واردکنندگان به تولید داخل با وضع قوانین جدید و ارائه مجوزهای خارج از نوبت

4. تشویق تولید کنندگان به استفاده از نیروی بومی با حمایت دولت در صورت وجود هزینه های احتمالی همچون آموزش و بهره وری بیشتر

5. تسهیل و تشویق بخش خصوصی برای سرمایه گذاری در خدمات زود بازده همچون صنعت گردشگری با ارائه وام های با نرخ سود پایین

6. جهت گیری تبلیغات عمومی در تشویق مردم به سرمایه گذاری در تولید برای آینده ای بهتر




[ شنبه 5 فروردین 1391  ] [ 05:16 ب.ظ ] [ محمد رضايي ] [ نظرات 0 ]

رييس سازمان صنعت، معدن و تجارت خراسان رضوي تاكيد كرد: تحقق توليد ملي، حمايت از كار و سرمايه ايراني نيازمند عزم و انگيزه‌اي جهادي است.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) – منطقه خراسان، به نقل از روابط عمومي سازمان صنعت، معدن و تجارت خراسان رضوي، علي صفرزاده، دستيابي به خودكفايي در توليد محصول با كيفيت و تجاري را يكي از نيازهاي اساسي كشور دانست و يادآور شد: نامي كه رهبر فرزانه انقلاب تحت عنوان "توليد ملي، حمايت از كار و سرمايه ايراني" براي سال جاري انتخاب كرده‌اند، مسيري مناسب براي دستيابي به خودكفايي در توليد و اقتصاد است.

 

وي با بيان اينكه بايد فرهنگ استفاده از كالاهاي ايراني در ميان مردم نهادينه شود، افزود: حمايت از توليدات انواع كالاهاي داخلي نيازمند فضاسازي وسيع فرهنگي در سطح جامعه است.

 

صفرزاده نهادينه سازي فرهنگ استفاده از كالاهاي داخلي را مستلزم توليد محصولات با كيفيت دانست و گفت: در صورتي كه چنين كالاهايي توليد شده و مردم به ارزش كالاهاي ايراني پي‌ ببرند، عرصه توليد نيز فعالتر از گذشته و در نهايت نظام اقتصادي كشورپوياتر خواهد شد.

 

وي نهادينه سازي فرهنگ استفاده از كالاهاي داخلي و ارتقاء كيفيت محصولات ايراني را در گرو تعهد و تلاش توليدكنندگان و درك صحيح نياز مصرف كنندگان دانست و عنوان كرد: كيفيت توليد بايد به طور مداوم مورد توجه توليدكننده قرار گيرد و به صورت مستمر افزايش يابد.

 

رييس سازمان صنعت، معدن و تجارت خراسان رضوي خاطرنشان كرد: براي شكل‌گيري توليدات داخلي بايد موضوع مبارزه با قاچاق كالا را مانند گذشته به صورت جدي در دستور كار قرار دهيم.




[ شنبه 5 فروردین 1391  ] [ 05:13 ب.ظ ] [ محمد رضايي ] [ نظرات 0 ]

حمایت های ناقص دیروز دولت در قبال تولیدات و عدم حمایت دولت عامل سوددهی بسیار کالاهای وارداتی شده است و به نوعی تولید کنندگان علاوه بر آن که چوب بسته حمایتی ناقص دولت را می خورند


ادامه مطلب

[ شنبه 5 فروردین 1391  ] [ 04:50 ب.ظ ] [ محمد رضايي ] [ نظرات 0 ]

خطیب نماز جمعه تهران به رهنمودهای مقام معظم رهبری در آغاز سال و نام گذاری سال91به نام سال تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی اشاره کرد و گفت: این نام گذاری ها، راهبردی و کارشناسانه است و اولویت سال را تعیین می کند و همه ما و بیش از همه مسئولان باید این نام گذاری را اجرایی کنند.


ادامه مطلب

[ شنبه 5 فروردین 1391  ] [ 12:26 ق.ظ ] [ محمد رضايي ] [ نظرات 0 ]

رهبر کوبا طی مقاله‌ای هشدار داد در صورتی که آمریکا تصمیم بگیرد که به ایران حمله کند بزرگترین اشتباه تاریخ خود را مرتکب خواهد شد.

به گزارش فارس، فیدل کاسترو رهبر انقلاب کوبا به واشنگتن درباره هرگونه حمله به ایران هشدار داد و گفت که این اقدام بدترین اشتباه تاریخ آمریکا خواهد بود.

وی طی مقاله‌ای در روز پنجشنبه با عنوان "مسیری که به فاجعه منتهی می‌شود" در روزنامه رسمی "گرانما" گفت که هیچ تردیدی وجود ندارد که اگر آمریکا با هماهنگی اسرائیل تصمیم بگیرد به ایران حمله کند، بزرگترین اشتباه تاریخ خود را مرتکب شده است.

فیدل کاسترو در ادامه مقاله خود نوشت: "دولت اسرائیل آشکارا تمایل خود را برای حمله به سایت غنی‌سازی اورانیوم اعلام کرده است و دولت آمریکا صدها میلیون دلار برای تولید بمبی با این هدف سرمایه‌گذاری کرده است."

رهبر انقلاب کوبا همچنین از برنامه انرژی هسته‌ای ایران دفاع کرد و گفت: "ایران جنگ‌افزارهای هسته‌ای ندارد."

وی افزود که برخورداری تهران از فن‌آوری غنی‌سازی اورانیوم به معنای تولید جنگ‌افزارهای هسته‌ای نیست.

کاسترو با انتقاد از معیارهای دوگانه هسته‌ای غرب یادآور شد که رژیم اسرائیل با کمک و همکاری آمریکا جنگ‌افزارهای هسته‌ای تولید می‌کند.

آمریکا و برخی از هم‌پیمانان غربی این کشور به همراه رژیم اسرائیل همواره تهران را به انحراف از برنامه صلح‌آمیز انرژی هسته‌ای و تلاش برای دستیابی به جنگ‌افزارهای هسته‌ای متهم کرده است و از این ادعاها به عنوان بهانه‌ای برای اعمال تحریم‌های یک جانبه و بین‌المللی و همچنین تهدید به حمله نظامی علیه ایران استفاده می‌کنند.

ایران با رد این ادعاها تاکید می‌کند، به عنوان یکی از امضاکنندگان پیمان منع گسترش جنگ‌افزارهای هسته‌ای و یکی از اعضای آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، از حق توسعه و دستیابی به فن‌آوری صلح‌آمیز انرژی هسته‌ای برخوردار است.

 




[ شنبه 5 فروردین 1391  ] [ 12:26 ق.ظ ] [ محمد رضايي ] [ نظرات 0 ]

مشاور عالی رهبر انقلاب و عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی درباره علت نامگذاری سال‌ها از سوی عالی‌ترین مقام نظام اسلامی گفت:ایشان بیشتر سال‌ها را با یک نامی مشخص کرده‌اند که به نظر می‌رسد فلسفه‌ این کار جلب توجه مردم به یک ارزش و همین‌طور در نقطه‌‌ مقابل آن به یک مشکل است.


ادامه مطلب

[ شنبه 5 فروردین 1391  ] [ 12:26 ق.ظ ] [ محمد رضايي ] [ نظرات 0 ]

سخنان مقام معظم رهبری در جمع مردم در مشهد مقدس و در روز نخست سال نو، بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی داشت.

به گزارش فارس، سخنان عصر امروز رهبر معظم انقلاب اسلامی در مشهد مقدس با پوشش رسانه‌ای گسترده‌ای همراه بود.

خبرگزاری فرانسه: اظهارات آیت‌الله خامنه‌ای موضع ایران در برابر تهدیدات غرب را تقویت کرد

خبرگزاری فرانسه لحظاتی پس از پایان سخنرانی مقام معظم رهبری در شهر مقدس مشهد، این سخنان را بازتاب و گزارش داد آیت‌الله خامنه‌ای هشدار داد ایران هرگونه حمله از سوی آمریکا یا اسرائیل را پاسخ خواهد داد.


ادامه مطلب

[ شنبه 5 فروردین 1391  ] [ 12:25 ق.ظ ] [ محمد رضايي ] [ نظرات 0 ]

باز هم خداوند توفیق داد و نوروزی دیگز را به نوع بشر هدیه نمود و فرصتی دوباره برای زیستن و حرکت را به ملت شریف ایران در پناه امام زمان (عج) عطا نمود.

بی شک تغییر سال ها اولین رهاوردش باید کسب تجربه برای نوع بشر و رفع اختلافات و اشتباهات گذشته و در پیش گرفتن مسیری تازه برای رشد و توسعه خواهد بود.

سال ۹۱ هم از راه رسید سالی که بنظر می آید برای ملت شریف ایران میمون و خجسته خواهد بود و در پناه رهنمودهایی روشن مقام معظم رهبری این سال بدون تردید برای ملت پر از موفقیت و شادکامی خواهد بود.

تدبیر مقام ولایت در نامگذاری سالها بر هیچ کس پوشیده نیست و همین نامگذاری ها توانسته تاثیر بسزایی در رشد و توسعه کشور ایفا کند، بدون اغراق باید عرض کنم که بحث استفاده درست از منابع طبیعی و نعمت های خدادادی و پرهیز از اسراف از نکاتی است که مستقیما از فرمایشات معظم له در فرمایشات نوروزیشان استخراج شده بود، چرا که پیام های ایشان همیشه باعث حرکت مسئولین و مردم بوده است.

رهبر معظم انقلاب با دور اندیشی سال ۹۱ را بنام “تولید ملى و حمایت از کار و سرمایه‌ ایرانى” نامگذاری فرمودند و وقتی انسان در فلسفه این نامگذاری دقیق میشود متحیر می گردد.

دقیقا نیاز امروز ملت ایران بحث تولید داخلی است، متاسفانه واردات بی رویه اجناس از کشورهای خارجی علی الخصوص کشور چین توانسته اقتصاد و تولید داخلی را به مرز مصرف گرایی و از بین بردن تولید داخلی و در نتیجه بی نام و نشان کردن ایرانی بکشاند، در چنین شرایطی ملت ما همیشه دست به گدایی برای اجناس بی کیفیت خارجی دراز خواهد کرد و بنیان تولید را در کشور به نابودی خواهد کشاند.

رمز اول توسعه اقتصادی پایدار، به گردش درآوردن چرخ تولید ملی است و در گرو این چرخش است که معضل بیکار از کشور رخت خود را خواهد بست و سایه شوم خود را از سر جوانان این ملت کوتاه خواهد کرد.

این نامگذاری فرصتی نیز هست برای مسئولین استانی که در جهت ایجاد مراکز تولیدی و صنعتی در استانی که به جرات باید گفت استان اول به لحاظ داشتن تمام امکانات اولیه است اقدام نمایند، در هر تولیدی که نظر بیاندازیم این استان زمینه دارد و تنها همتی می خواهد تا این بالقوه ها را به بالفعل بدل نمایند.

البته امیدواریم مسئولان اجرایی استان در این امور از نظرات کارشناسان مجرب بهره گیرند و مانند موارد مشابه دست به ابتکار نزنند که نتیجه آن چندان به نفع مردم نخواهد بود.




[ سه شنبه 1 فروردین 1391  ] [ 04:22 ب.ظ ] [ محمد رضايي ] [ نظرات 0 ]
.: Weblog Themes By Rasekhoon :.

تعداد کل صفحات : 2 ::      1   2  

درباره وبلاگ

اگر تنهاترین تنها شوم با زهم خدا هست او جانشین تمام نداشتن هاست دیروز شیطان را دیدم که در حوالی میدان بساطش را پهن کرده بود و فریب می فروخت مرم دورش جمع شده بودند و هیاهو می کردند و هول می زدند و افزون تر میخواستند در بساطش همه چیز بود "غرور حرص خیانت جاه طلبی فهشا دروغ و هرکس چیزی می خرید و در ازایش چیزی می داد تکه ای از قلبشان تکه ای از روحشان تکه ای از ایمانشان و تکه ای از آزادگی شان و شیطان می خندید
نویسنده وبلاگ
موضوعات وب
آرشيو مطالب
آمار سایت
كل بازديدها : 17469 نفر
كل مطالب : 24 عدد
تعداد کل نظرات: 0 عدد
تاریخ ایجاد وبلاگ: شنبه 27 اسفند 1390 
آخرین بروز رسانی : پنج شنبه 21 اردیبهشت 1391